KELVIN EN MELANIE

Op 7 mei kreeg ik een aanvraag van Melanie en Kelvin. Ze willen graag meer informatie over geboortefotografie. We spreken af op 19 mei.
19 mei om 19.00 uur bel ik aan bij Melanie en Kelvin. Hun dochtertje Jolie zit op de bank televisie te kijken. Ze vindt het nog een beetje spannend en blijft even op afstand.

 

Melanie en ik hebben een aantal jaar geleden samen gewerkt in de zorg. Blijkbaar hebben we ook bij elkaar op school gezeten ha ha. Het is een heel gezellig gesprek. Melanie vertelt mij ook dat ze een auto ongeluk heeft gehad en ze er daardoor per toeval zijn achter gekomen dat Melanie de ziekte van Hodgskin heeft (lymfeklierkanker). Met kippenvel zit ik te luisteren naar haar aangrijpende verhaal en de steun die Kelvin voor haar is.
Ik vind het ontzettend knap hoe positief zij is en hoe ze haar leven weer heeft opgepakt.

 

We spreken af dat we contact houden en regelmatig krijg ik berichtjes van Melanie. Ze vertelt mij het geslacht van hun kindje en ze vraagt of ik geen leuke namen weet. We sturen vaker berichtjes heen en weer en Melanie vindt het heel fijn dat ze dit met iemand kan bespreken.

 

Wanneer de 40 weken zwangerschap dichterbij komen, krijg ik meer berichtjes dan normaal.
Ze vinden het steeds spannender worden.  Wanneer Melanie de 40 weken aantikt, vind óok ik het ook spannend worden! Wanneer zou dit kleine mannetje zich gaan melden…..? Ik hoop voor hun dat een inleiding niet nodig zal zijn.
Maar dan in de nacht van 11 op 12 oktober begint de bevalling dan toch spontaan…..

 

Om 03.50 uur stuurt Kelvin mij een app dat de weeën zijn begonnen en ze naar het ziekenhuis gaan. Op dat moment lig ik nog te slapen. Om 06.15 uur gaat de wekker van mijn man en ik kijk even op mijn scherm, dan zie ik dat Kelvin om 05.49 uur nog een tweede bericht heeft gestuurd. Hij schrijft dat Melanie nu 3-4 centimeter ontsluiting heeft en in bad zit. Even staar ik naar het scherm, ik spring op en ren naar beneden. Ik bel direct de oppas voor mijn kindjes en stuur Kelvin een bericht hoe het nu gaat.
Na een aantal spannende minuten laat Kelvin mij weten dat ze zeker 4 centimeter zal hebben en ze op kamer 9 zijn. Om 08.00 uur loop ik de afdeling verloskunde op en op dat moment krijg ik een app van Kelvin dat ze 6 centimeter heeft.

 

Ik loop de kamer binnen en zie dat Melanie in bad ligt om de weeën op te vangen. Melanie geeft aan dat het water de weeën verlichten. De weeën worden pittiger.
Om 08.55 uur gaat ze uit bad. De verloskundige wilt dat Melanie een infuus krijgt, nu zij nog niet zo ver in de bevalling zit. Vanwege haar geschiedenis zijn haar aders minder goed te vinden.
Om 09.25 uur is het infuus prikken, na een aantal pogingen, gelukt.

 

Om 10.00 uur voelt Melanie zich misselijk.  Ze weet niet meer welke houding ze moet aannemen. Om 10.20 uur geeft Melanie aan dat ze niet meer wilt, de weeën worden een stuk zwaarder.

 

Om 10.30 uur controleert de verloskundige nogmaals de ontsluiting, ze heeft nog altijd 6 centimeter. De verloskundige besluit om de vliezen te breken. Het vruchtwater is mooi helder.

 

Om 11.00 uur wilt Melanie graag iets voor de pijn, de verloskundige geeft aan dat ze dit gaat regelen. Melanie wilt wel graag nog even onder de douche. Ze heeft heel veel last van rugweeën.
Het water verlicht de pijn maar de weeën worden pittiger.
Om 11.20 uur schreeuwt Melanie ”Hij komt”, Verschrikt kijkt Kelvin mij aan, hij wilt op de bel in de badkamer drukken maar het lukt niet. Ik besluit om op de kamer op de bel te drukken.
Na 2 minuten komt de verpleging de kamer op, Melanie roept nogmaals ”hij komt er nu aan”.
De verloskundige pakt haar spullen en de verpleegkundige helpt om Melanie af te drogen. Ze wilt meteen uit de badkamer naar het bed, maar ze moet eerst een beetje afgedroogd worden. Melanie gaat op bed liggen en Kelvin gaat aan haar rechterzijde staan.
De verloskundige vraagt om 11.24 uur of Melanie, tijdens een wee, een beetje wilt meepersen. Om 11.27 uur, na 2 persweeën, wordt Jay gelanceerd.
Jay heeft de navelstreng een keer om zijn nek en nadat de verloskundige dit in een snelle handeling los heeft gemaakt wordt hij bij Melanie neergelegd. Melanie is zichtbaar opgelucht en Kelvin is ontzettend trots.

 

Jay doet het goed en niet veel later wordt ook de placenta geboren. De verloskundige wilt Jay controleren en met zijn 3555 gram en 51 centimeter is hij met vlag en wimpel geslaagd voor zijn eerste keuring.

 

Kelvin belt de ouders van Melanie op of zij met hun dochtertje Jolie langs willen komen.
Ondertussen mag Melanie zich douchen, de verpleegkundige geeft aan dat ze graag wilt dat Melanie eerst iets eet en als ze klaar is ze even op de bel mag drukken zodat ze Melanie kan komen helpen met douchen.
Eigenwijs als Melanie is eet ze twee happen van haar boterham en staat dan zonder dat we er erg in hebben op uit bed en loopt naar de badkamer om zich te douchen. Kelvin kijkt mij aan met een blik van ”ik heb er niks op in te brengen” en we lachen er maar mee.

 

Als Melanie klaar is met douchen en weer terug in bed ligt, gaat Kelvin de ouders van Melanie en Jolie tegemoet lopen. Een paar minuten later komt Kelvin de kamer op met Jolie en de ouders van Melanie.
Jolie heeft een grote blauwe ballon vast en is heel vrolijk aan het lachen. Melanie vraagt of Jolie even bij haar komt zitten en Jolie kijkt in de wieg, ze weet niet zo goed wat ze ervan moet vinden en kijkt een beetje beduusd. De ouders van Melanie feliciteren hun en dan is het voor mij tijd om te gaan.

 

Lieve Melanie, wat heb ik een respect voor jou. Hoe je het allemaal doet, het is niet niks. Je hebt een prachtig gezinnetje! Kelvin ook voor jou respect, hoe je er voor Melanie bent.
TOP team jullie!

error: Content is protected !!