PATRICK EN SHANICE

Geboortefotografie is speciaal. Maar als je de geboorte van je beste vriendin mag vastleggen is dat extra speciaal.

 

Shanice is ook bij de geboorte van mijn jongste dochter geweest.

 

De 9 maanden vliegen voorbij, we hebben dagelijks contact met elkaar.

 

Shanice weet nog niet zeker of ze geboortefotografie wilt en moet hier even over nadenken. Het is hun eerste kindje en allemaal nieuw en spannend voor ze.

 

Ik spreek met Shanice af om een hapje te gaan eten. Na deze gezellige avond geeft Shanice mij een kaartje, waarin staat dat Patrick en Shanice graag de geboorte willen laten vastleggen DOOR MIJ!

 

Wauw wat bijzonder!

 

Ik ga een aantal weken later bij Shanicee en patrick langs om de wensen te bespreken. Het liefst willen ze graag thuis bevallen. Shanice heeft altijd gezegd dat ze de 40 weken volmaakt.

 

Op 7 april  bel ik met Shanice, ze is druk bezig met de was. Ik vertel haar dat ze nu toch wel echt last heeft van nesteldrang en dat mijn gevoel zegt dat hun meisje dit weekend wel geboren gaat worden.

 

Om 19.45uur gaat mijn telefoon en ik neem op met ”je vliezen zijn toch niet gebroken he?!”

 

Shanice vertelt opgewekt van wel, en vindt het tegelijkertijd ook erg spannend.

 

We spreken af dat ze me goed op de hoogte houden.

 

Rond 21.00uur laat Shanice weten dat ze flinke weeën heeft en even onder de douche gaat. Ik besluit me klaar te maken, je weet nooit hoe snel het ineens kan gaan.

 

Om 21.30uur vertrek ik langzaam richting Shanice en Patrick. Ik probeer haar te bellen, om te vertellen dat ik onderweg ben, maar ze neemt de telefoon niet op. Even besluipt mij een gevoel dat ik te laat kom. Het zal toch niet..

 

Dan belt Patrick mij terug, hij klinkt kalm maar toch gespannen. Ik laat Patrick weten dat ik onderweg ben, en Patrick laat mij weten dat de verloskundige ook onderweg is en dat de weeën nu wel pittiger worden.

 

Om 22.00uur kom ik bij Shanice en Patrick aan. Patrick maakt de deur open, en hij geeft mij een knuffel en vertelt dat hij het wel erg spannend vind nu.

 

De verloskundige is al binnen, en heeft de controle gedaan. Shanice heeft bijna 2 centimeter ontsluiting.

 

Ze komt naar beneden en wilt graag de weeën opvangen door te lopen. Ze loopt van de box naar het dressoir, en weer terug. Tijdens een wee stopt ze even om de wee in opperste concentratie op te vangen. Dit doet ze heel goed.

 

Om 22.30uur geeft Shanice aan dat de weeën zwaarder worden. Ze heeft het warm en wilt graag eens op bed liggen en hier de weeën opvangen.

 

Om 00.00uur wilt de verloskundige Shanice controleren en ze heeft 3 a 4 centimeter ontsluiting. Patrick zorgt dat Shanice koude washandjes heeft die ze op haar voorhoofd kan leggen en houd haar hand vast. De verloskundige besluit om nog even naar huis te gaan,maar drukt haar op het hart meteen te bellen bij verandering.

 

Om 01.15uur geeft Shanice aan dat ze een druk voelt. Patrick belt de verloskundige om 01.30.  Om 02.00 is de verloskundige er en wilt een controle doen.Ze heeft nu 6 centimeter.

 

Shanice vindt het fijn om op haar linker zij de weeën op te vangen.

 

Om 03.00uur geeft Shanice aan dat de druk groter wordt. De verloskundige besluit om de kraamzorg alvast te bellen. Om 3.30 is de kraamzorg aanwezig.

 

De kraamzorg zet alle spullen klaar en om 04.00 wilt de verloskundige Shanice nogmaals controleren.

 

Shanice heeft nog steeds 6 centimeter. Dit is allemaal niet wat we gehoopt hadden om te horen, Shanice baalt zichtbaar.

 

Ze probeert positief te blijven en wilt graag even onder de douche, ze heeft flinke rug weeën.

 

De kraamhulp helpt haar onder de douche en Patrick laat haar geen seconde alleen.

 

Om 05.00uur controleert de verloskundige, nog altijd 6 centimeter.

 

De verloskundige vertelt aan Shanice dat ze besluit om naar het ziekenhuis te gaan, waarop Shanice vraagt ”krijg ik nu een keizersnede??” De verloskundige antwoord met nee, we gaan naar het ziekenhuis voor een handje hulp en eventueel iets voor de pijn.

 

Om 05.45uur komen we aan in het ziekenhuis. Onderweg heeft Shanice een aantal flinke weeën moeten opvangen. Op de verloskamer wordt een CTG gemaakt en bij de controle blijkt dat Shanice nu 8 centimeter heeft. Shanice wilt nog niks voor de pijn, er zijn weer een aantal centimeters vooruitgang en ze ziet het weer positief.

 

Om 07.30uur is er weer een controle en Shanice heeft 9 centimeter ontsluiting.

 

Patrick legt koude washandjes bij Shanice, ze heeft het ontzettend warm.

 

Om 08.15uur geeft Shanice aan dat ze veel druk voelt, en bij controle heeft Shanice nog altitjd 9 centimeter. Ze spreken af dat om 09.00uur weer een controle plaatsvindt,als er dan geen vooruitgang is gaan ze een handje helpen. Shanice baalt enorm.

 

Om 09.00uur krijgt Shanice controle en heeft ze helaas nog altijd 9 centimeter. Patrick probeert rustig te blijven, maar ook aan hem zie je dat hij enorm baalt.

 

Om 10.15uur krijgt Shanice in beide armen een infuus geprikt, er wordt gestart met weeënopwekkers en pijn medicatie, voor de scherpe randjes van de pittige weeën een beetje te verlichten.

 

Door de medicatie krijgt Shanice iets meer rust tussen de weeën door. Hierdoor kan ze tussen de weeën door even ontspannen. Om 11.00ur krijgt Shanice controle en ze heeft 10 centimeter maar het kindje moet nog iets dieper komen. De weeën komen minder frequent dus de weeënopwekkers worden iets hoger gezet.

 

Rond 12.00uur geeft Shanice aan dat ze echt een flinke druk heeft.

 

Het kindje is nog niet diep genoeg om te kunnen starten met persen. Dus ze mag nog even op haar zij gaan liggen.

 

Aan Shanice is echt te zien dat ze uitgeput is. Ze wilde zo graag thuis bevallen, en dat gunde ik haar zo, maar ik sta er machteloos naast.

 

Ik ga even naast haar zitten en houd haar hand vast. Samen puffen we een paar weeën weg. Dan zegt ze ineens zegt dat ze echt een hele erge druk heeft en ze het niet meer houdt. Ik vraag Patrick om op de bel te drukken. En als de verpleging om 13.00uur binnen komt blijkt dat Shanice pers weeën heeft  en mag gaan persen.

 

Om 13.24uur heeft Shanice haar dochter Bente aangepakt. De ontlading die er bij iedereen uitkomt is onbeschrijflijk.

 

Bij Patrick kwamen ook alle emoties los.

 

De gynaecologe maakte de opmerking ”de tranen vliegen me hier om de oren”.

 

Bente doet het meteen goed, ze wordt even nagekeken en mag al snel weer terug worden gelegd bij mama.

 

Shanice wordt verzorgd en Bente aangelegd aan de borst.

 

Bente hapt meteen stevig aan, alsof ze nooit anders heeft gedaan.

 

Bente wordt gemeten, gewogen en aangekleed. En dan mag Patrick haar vasthouden. Patrick is zo trots als een pauw en meteen ontzettend bezorgd om zijn dochter.

 

Shanice wilt zich graag douchen en naar huis om van haar kersvers gezin te gaan genieten. Rond 16.00 krijgen ze de papieren en mogen ze naar huis.

 

Ik ga nog even met ze mee naar huis en dan is het voor mij tijd om te gaan na dit mooie avontuur.

Lieve Shanice en Patrick, wat ben ik TROTS op jullie!

error: Content is protected !!